Vehabije i Ehlul-Bejt (as)

 

Boziji Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, je rekao:

"Zaista ce moj Ehlul-Bejt poslije mene od strane moga ummeta biti izlozen ubijanju i proganjanju po gradovima, a najzešci ljudi u pogledu mrznje i neprijateljstvo prema nama bit ce Benu Umejje, Benu el-Mugejre i Benu Mahzum."

[Mustadrekus-Sahihejn, od Hakima (Muhammed ibn 'Abdullah en-Nisaburi umro 405 h.g.) tom 4, str. 487, Kenzul-Ummal, el-Multeki el-Hindi, tom 6, str. 40]

 

Boziji Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, je rekao:

"Mi smo Ehlul-Bejt kome je Allah odabrao Ahiret nad Dunjalukom. I zaista ce moj Ehlul-Bejt poslije mene u gradovima biti izlozen stradanju i proganjanju."

[Mustadrekus-Sahihejn, tom 4, str. 464, Sunen Ibn Madze poglavlje Izlazak El-Mehdija a.s.]

 

Nema nikakve sumnje da na temelju islamskih izvora Ehlul- Bejtu a.s. pripadaju dva znacajna polozaja: duhovna svetost i vjerski autoritet i to ne na temelju nasljednog prava, vec na osnovu kompetentnosti. Kur'an i Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, su polozaj Ehlul-Bejta tako jasno predstavili da nema mjesta za ispriku i izgovaranje. (O ovome cemo kasnije dati više objašnjenja).

 

Kur'ansko i Pejgamberovo, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, isticanje posebnih osobina Ehlul-Bejta, pokazatelj je tako visoke mudrosti, i polozaja, da se moze ubrajati u natprirodna djela, mudzize Kur'ana casnog i Pejgambera, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem. Kur'an predstavlja Ehlul-Bejt cistim od svakog grijeha i nevaljalštine (Al-Ahzab : 33), dok Poslanik sallallahu alejhi ve alihi ve selem, Ehlul-Bejt stavlja u istu ravan sa Kur'anom casnim. (Hadis Es-Sekalejn, o kome ce biti govora poslije).

 

Prema tome, Ehlul-Bejt se ne moze uprljati zlobnim ubacivanjem fitne, te poput Kur'ana casnog moze da bude izvorište vjere. Kur'an je paznju i ljubav prema Ehlul-Bejtu ucinio obaveznom, (Aš-Sura : 23), a neprijateljstvo prema njima, Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, je okarakterisao kao znak dvolicnjaštva i slijedjenje šejtana (Muslim).

 

Prema tome, osoba koja je u potpunosti predana Allahu (musliman) cak ni u pogledu osjecanja ne moze bili ravnodušna prema Ehlul-Bejtu a.s.

 

Upravo zbog toga, koliko god da su nakon Poslanika, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, neki, zbog odanosti dunjaluku, a neki zbog neprijateljstva te vec odavno uvrijezene mrznje (predislamske) prema Ehlul-Bejtu a.s, pokušavali (izolacijom, ubijanjem, mucenjem i protjerivanjem) da sruše ugled, potisnu u zaborav i u nekom drugom svjetlu prikazu Ehlul-Bejt a.s. ne samo da nisu bili uspješni u tome, vec je pravi polozaj porodice Bozijeg Poslanika, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, u islamu iz dana u dan postajao sve jasniji.

 

Kada je Jezid, sin Muavijin (emevijski halifa) pred sobom na tacni ugledao serviranu glavu Imama Huseina (neka je selam na njega) onako pijan je, cerekajuci se i podsmjehujuci udarao po sasušenim usnama njegovim, te u prisustvu na stotine muslimana pjevao dzahilijjetske pjesme, a svojim djedovima, koji su ubijeni u Bici na Bedru, od strane Alija (oca Huseinovog), Hamze i Ubejda (amidza njegovog oca) cestitao tu svoju pobjedu.

 

On nikad nije ni sanjao da ce ime hazreti Husejna a.s. postati trajan simbol, inspiracija i podstrek onim muslimanima koji se bore da Allahova rijec bude gornja, da ce biti tajna uspjeha najveceg dogadjaja u našem stoljecu, pobjede Islamske revolucije u Iranu.

 

Abasidski halifa, Mutevekkil kada je izdao naredbu o rušenju mauzoleja Imama Husejna, a.s na Kerbeli i zabranio njegovo posjecivanje, te zatvorio dotok vode iz rijeke Eufrat, a potom porušio sva zdanja koja su tamo postojala, zasigurno nije nikad mogao ni zamisliti da ce ista ta Kerbela jednog dana postati simbol teznje za slobodom u svim islamskim zemljama koje zele slobodu. Oni su mislili da ce sa takvim nedjelima moci da ugase svjetlo koje je Allah uzvišeni stvorio, te da ce Ehlul-Bejt a.s. vremenom biti zaboravljen.

 

Medjutim, što je vrijeme više odmicalo to je ova svjetlost postajala jaca i blistavija, a polozaj Ehlul-Bejta a.s. sve jasniji i izrazeniji. Poslije toga je neprijateljstvo prema Ehlul-Bejtu a.s. postalo samo skrovitije i zamršenije.

 

Vehabije po uzoru na njihovog pretecu Ibn Tejmijju, na poseban nacin iskazuju neprijateljstvo prema Ehlul-Bejtu a.s. Oni se formalno i iz dvolicnosti deklarišu da poštuju, pa cak i da vole Ehlul-Bejt a.s, medjutim, u praksi se ne ustezu pokazati svoje neprijateljstvo prema njima. Mada Kur'an Casni, u mnogim ajetima od kojih su i 33 ajet iz Sure Al-Ahzab i 23 ajet iz sure As-Sura, porodici Bozjeg poslanika, sallallahu aleihi ve alihi ve sellem, daje najuzviseniji i najsvetliji polozaj i ako casni Poslanik, sallallahu aleihi ve alihi ve sellem, u sahih hadisima (od kojih su neki i mutevatir) Ehlul-Bejt a.s. pored Kur'ana predstavlja jedinim putem do spasenja (svi ti hadisi su preneseni u vaznim izvorima ehlu sunneta), pa ipak Ibn Tejmije sa svojom drskoscui bestidnoscu staje na suprot Allahu Uzvisenom i Poslaniku sallallahu aleihi ve alihi ve sellem, pa kaze:

"Ideja o davanju prednosti porodici Bozjeg poslanika sallallahu aleihi ve alihi ve sellem, ostala je iz vremena dzahilijjeta kada se porodicama celnih i predsjedavajucih ljudi davala prednost."

[Minhadzus-Sunna, 3, str. 269]

 

Prema tome, Ibn Tejmijja je mišljenja da su Allah Uzvišeni i Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, neuzubillah, išli tragom dzahilijjetske tradicije i obicaja.

 

Mada je Boziji Poslanik salallahu alejhi ve alihi ve sellem svoj Ehlul-Bejt a.s. predstavio kao ladju izbavljenja [Mustadrekus-Sahihejn, tom 2, str. 343, gdje se naglasava ispravnost hadisa tom 3, str 151, Elhasusa'isul-Kubra od Sujuti, tom 2, str 466, El-Dzami'us-Sagir, tom 2, str 533], mada je Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, smatrao da je jedini put spasa od zablude i lutanja cvsto drzanje za slovo Kur'ana i Ehlul-Bejta a.s. [Sahihut-Tirmizi 5/663, musned Ahmed ibn Hanbel 3/17, Mustadrikus-Sahihejn 3/148. Tefsir Ibn Kesir 4/145], pa ipak Ibn Tejmijje veli: "Nikakvog dobra niti koristi od Ehlul-Bejta nije stiglo muslimanima." [Minhadzus-Sunna 2/84]

 

Znaci li to da je Poslanik, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem, neuzubillah, iduci tragom dzahilijjelske tradicije izrekao lazi bez razloga svoj Ehlul-Bejt a.s. nazvao ladjom spasenja i putem koji ljude vodi do spasa.

 

Pisci knjige "Veliki šejtan" iduci stopama ibn Tejmijje, u cijeloj knjizi šejtanskim metodama su izrazili vehabijsko neprijateljstvo prema Ehlul-Bejtu a.s, i to:

Odvajanjem Ehlul-Bejla a.s. od Poslanika, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem.

Poricanjem njihovih plemenitih osobina i lazno klevetanje.

Iskazivanjem prijateljstva i ljubavi prema neprijatnijima porodice Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve alihi ve sellem.

Nepristojnim i prostackim oslovljavanjem

Ogovaranjem